قالب های کشش عمیق و مهر زنی عمیق سیلندر فولاد LPG. دستگیره های فلزی؛ قطعات مهر زنی پایه

I. سیستم مختصات ماشین ابزار: "سیستم مختصات مرجع" برای ماشینکاری
سیستم مختصات ماشین ابزار اساسی ترین و اصلی ترین سیستم مختصات در ماشینکاری است. تعریف آن کاملاً از استانداردهای بین المللی پیروی می کند، با اصل اصلی "حرکت ابزار نسبت به قطعه کار ثابت". از طریق جهت های محور مختصات یکپارچه و تنظیمات مبدا، چارچوب مرجعی برای حرکت ماشین ابزار فراهم می کند.

به طور منطقی، سیستم مختصات ماشین ابزار از یک سیستم مختصات دکارتی-دست راست استفاده می‌کند. محور Z جهت محور دوک ماشین ابزار است که جهت مثبت آن به سمت قطعه کار است و از یک موقعیت نسبی واضح و قابل کنترل بین ابزار و قطعه کار اطمینان می دهد. محور X عمود بر محور Z-در صفحه گیره قطعه کار و موازی با جهت شعاعی قطعه کار است و جهت مثبت آن نیز از اصل دور شدن از قطعه کار پیروی می کند. محور Y-با قانون دست راست تعیین می‌شود و یک سیستم مختصات سه بعدی کامل با محورهای X و Z تشکیل می‌دهد. مبدا سیستم مختصات ماشین ابزار که به عنوان مبدا ماشین ابزار نیز شناخته می شود، یک نقطه ثابت است که توسط سازنده ماشین ابزار تنظیم شده است. معمولاً در موقعیت های حد مثبت هر محور مختصات ماشین ابزار قرار دارد. این مبدا به عنوان مرجع برای تمام مختصات حرکت ماشین ابزار عمل می کند. صرف نظر از نحوه بستن قطعه کار، دستورات حرکتی ماشین ابزار همگی به این مبدا ارجاع می‌شوند و اساساً ثبات مختصات ماشینکاری را تضمین می‌کنند.

در عمل ماشینکاری، تعریف سیستم مختصات ماشین ابزار مستقیماً دقت حرکت ماشین ابزار را تعیین می کند. هنگامی که اپراتور ماشین ابزار را راه اندازی می کند، به طور خودکار به مبدا ماشین ابزار باز می گردد و کالیبراسیون مرجع مختصات را تکمیل می کند. تمام حرکات بعدی ابزار و تغذیه قطعه کار اساساً تحت سیستم مختصات ماشین ابزار، بر اساس جهت محور مختصات تعریف شده و مبدا انجام می شود و کنترل موقعیت دقیق را انجام می دهد. این موقعیت مرکزی سیستم مختصات ماشین ابزار را به عنوان مرجع ماشینکاری تأیید می کند. تعریف دقیق آن پیش نیازی برای دستیابی به ماشینکاری با دقت بالا است.

II. سیستم مختصات قطعه کار: یک "سیستم مختصات اختصاصی" متناسب با نیازهای ماشینکاری

اگر سیستم مختصات ماشین ابزار مرجع جهانی باشد، سیستم مختصات قطعه کار یک "سیستم مختصات سفارشی" برای یک قطعه کار خاص است. تعریف اصلی آن در ایجاد یک سیستم مختصات با قطعه کار به عنوان مرجع است، بر اساس موقعیت گیره قطعه کار و ویژگی های ماشین کاری، و باعث می شود دستورالعمل های ماشین کاری با نیازهای عملیاتی واقعی تراز باشد.

کلید تعریف سیستم مختصات قطعه کار، تنظیم مبدا آن است. به این مبدا، مبدا قطعه کار یا منشاء برنامه نویسی می گویند و معمولاً برنامه نویس بر اساس مشخصات هندسی قطعه کار، روش بستن و راحتی ماشین کاری آن را تعیین می کند. به عنوان مثال، هنگام ماشینکاری قطعات شفت، منشاء قطعه کار اغلب در مرکز صفحه انتهایی شفت قرار می گیرد. هنگام ماشینکاری قطعات صفحه، اغلب در یک نقطه گوشه یا مرکز تقارن قرار می گیرد. محورهای مختصات سیستم مختصات قطعه کار مطابق با سیستم مختصات ماشین ابزار است که از قوانین سیستم مختصات دکارتی سمت راست پیروی می کند، اما موقعیت مبدا را می توان با توجه به قطعه کار واقعی تنظیم کرد. این انعطاف‌پذیری به سیستم مختصات قطعه کار اجازه می‌دهد تا دقیقاً با نیازهای ماشینکاری قطعات مختلف تطبیق یابد، و از دردسر تغییر مکرر برنامه به دلیل موقعیت‌های مختلف بستن قطعه کار اجتناب شود.