قالب های فلزی سفارشی برای لوازم خانگی و ابزار آشپزخانه

برای تعیین مقدار مجاز ماشینکاری مناسب و جلوگیری از اتلاف مواد در پردازش جزئی، باید بر روی عملیات عملی تمرکز کرد و کمک هزینه را با ویژگی‌های خالی و روش‌های پردازش تطبیق داد. کمک هزینه ماشینکاری، مواد اضافی است که برای برش های بعدی روی قسمت خالی ذخیره می شود، که برای از بین بردن انحرافات ساخت پر، عیوب سطح، خطاهای موقعیت ماشین کاری و تغییر شکل برش، اطمینان از دقت ابعادی قطعه نهایی، تلرانس های هندسی و کیفیت سطح استفاده می شود. استفاده بیش از حد باعث افزایش زمان برش، تسریع سایش ابزار، اتلاف مستقیم مواد و افزایش هزینه تولید واحد می شود که با کاهش هزینه و اهداف بهبود کارایی ناسازگار است.

کلید کمک هزینه ماشینکاری معقول در تطبیق انواع خالی با الزامات پردازش نهفته است. بلنک های مواد مختلف و فرآیندهای شکل دهی دارای دقت ابعاد اولیه و شرایط سطحی متفاوتی هستند که محدوده مجاز مجاز ماشینکاری را تعیین می کند. برای قطعات ریخته‌گری، انقباض ناهموار و تغییر شکل قالب شن و ماسه در طول ریخته‌گری منجر به نوسانات ابعادی بزرگ و زبری سطح بالا می‌شود که نیاز به ماشینکاری 3-8 میلی‌متر دارد که با توجه به اندازه قطعه و دقت ریخته‌گری تنظیم می‌شود. قطعات آهنگری ساختار داخلی متراکم‌تری دارند و دقت ابعادی بهتری نسبت به قطعات ریخته‌گری دارند، بنابراین می‌توان کمک هزینه ماشین‌کاری را به 2-5 میلی‌متر کاهش داد. صفحات برش خورده از پروفیل ها یا صفحات دارای دقت ابعادی بالاتری هستند و میزان ماشینکاری را می توان تا 1-3 میلی متر کنترل کرد. تطبیق کمک هزینه با ویژگی های خالی اساساً از اتلاف جلوگیری می کند.

پیچیدگی فرآیند ماشینکاری مستقیماً بر میزان بهینه ماشینکاری تأثیر می گذارد. پردازش قطعه معمولاً شامل خشن کردن،{1}}نیمه تکمیل و تکمیل است، با نیازهای اضافی برای هر فرآیند. رافینگ با هدف حذف سریع بیشتر مواد اضافی انجام می‌شود، که نیاز به ظرفیت کافی برای پایه‌گذاری فرآیندهای بعدی دارد، اما از زیاده‌روی برای جلوگیری از طولانی‌تر شدن زمان پردازش، افزایش مصرف انرژی و سایش ابزار جلوگیری می‌کند. توازن نیمه تمام{4}}حذف کمک هزینه و بهبود دقت، با مقدار اضافی تنظیم شده برای برآورده کردن الزامات تعیین موقعیت نهایی بدون برش بیش از حد در تکمیل. تکمیل نیاز به سخت‌ترین حد مجاز، معمولاً 0.1-0.5 میلی‌متر، برای اطمینان از دقت ابعاد نهایی و به حداقل رساندن ضایعات مواد دارد. تعیین علمی کمک هزینه بر اساس مراحل فرآیند به طور موثر مشکل ضایعات مواد ناشی از کمک هزینه غیر منطقی را حل می کند.