پوشش محافظ فلزی، پوسته بیرونی، قطعات مهر زنی فلزی، قالب های مهر زنی مترقی ورق فلزی

قالب های مهر زنی تجهیزات اصلی فرآیند در شکل دهی مهر زنی هستند و عملکرد سرویس آنها مستقیماً دقت قطعات مهر شده و کارایی خط تولید را تعیین می کند. خواص ماتریس مواد پایه، ریزساختار و خواص پوشش جوش، و حالت اتصال رابط بین این دو به طور مشترک طول عمر کلی و پایداری شکل قالب را تعیین می کند. این مقاله به طور سیستماتیک ویژگی های تطبیق مواد پایه و مواد پوشش جوش برای قالب های مهر زنی را تجزیه و تحلیل می کند و مبنایی را برای بهبود عملکرد کلی قالب ارائه می دهد.

انتخاب مواد پایه بر سختی، چقرمگی ضربه و استحکام ساختاری تمرکز دارد. فولادهای کربنی بالا، Cr12MoV، SKD11 و سایر فولادهای آلیاژی ابزار معمولی مواد پایه هستند که باید دارای ظرفیت باربری کافی و مقاومت در برابر تغییر شکل برای انطباق با بارهای متناوب و ضربه های آنی در طول فرآیند مهر زنی باشند و از پایداری ساختار ماتریس قالب اطمینان حاصل کنند.

هدف مواد جوشکاری تقویت سطح، تمرکز بر رعایت الزامات مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر شوک حرارتی و خواص ضد چسبندگی است. سیم جوش با آلیاژ بالا یا پودر آلیاژ معمولاً به عنوان مواد مصرفی جوشکاری استفاده می شود که یک لایه تقویت شده روی قطعات کلیدی مانند لبه برش قالب تشکیل می دهد و در طی فرآیند جوشکاری سطح را تشکیل می دهد. سختی و چقرمگی پوشش جوش باید به طور مناسب با مواد پایه مطابقت داشته باشد تا از شکست پیوند سطحی، لایه برداری سطح یا تغییر شکل موضعی به دلیل تفاوت های عملکرد بیش از حد جلوگیری شود.

تطبیق ضرایب انبساط حرارتی مواد پایه و روکش جوش یک عامل کلیدی برای پایداری سطحی است. تفاوت بیش از حد در پارامترهای ترموفیزیکی آنها می تواند تنش داخلی قابل توجهی را در طول خنک شدن جوش ایجاد کند که منجر به نقص هایی مانند ریزترک و لایه برداری در پوشش جوش می شود. در طول انتخاب مواد، پارامترهای ترمودینامیکی مواد باید مطابقت داده و تأیید شوند تا از اتصال سطحی قابل اعتماد تحت نوسانات دما اطمینان حاصل شود.

به طور همزمان، پارامترهای فرآیند پوشش جوش مستقیماً بر اثر تطبیق مواد تأثیر می گذارد. با بهینه‌سازی دمای پیش‌گرم، حرارت ورودی جوشکاری، سرعت جوشکاری، و رژیم عملیات حرارتی بعد از جوش{1}}، می‌توان تنش باقیمانده جوش را به طور موثر کاهش داد، وضعیت پیوند متالورژیکی سطحی را بهبود بخشید و استحکام پیوند کلی بین ماده پایه و پوشش جوش را افزایش داد.