چندین روش مونتاژ قالب
روش مونتاژ قالب معمولاً غیر قابل تعویض است. روش‌های مونتاژ غیر قابل تعویض عمدتاً شامل روش اتصال و روش مونتاژ تنظیم می‌شود.
(1) روش تعمیر و مونتاژ: در تولید تک تکه و دسته کوچک، زمانی که دقت مونتاژ بالا باشد، در صورت اتخاذ روش تعویض کامل، قطعات مربوطه دارای الزامات بالایی خواهند بود که برای کاهش هزینه مفید نیست. در چنین مواردی اغلب از روش تعمیر استفاده می شود.
(2) روش تعمیر و تنظیم: قطعات قالب مربوطه با توجه به دقت ماشینکاری اقتصادی ساخته می شوند و این روش روش مونتاژ تنظیم نامیده می شود که می تواند الزامات دقت مونتاژ مشخص شده را با تغییر موقعیت یک قطعه یا انتخاب اندازه مناسب برآورده کند. قطعات تنظیم (مانند واشر، واشر، آستین و غیره) در زنجیره اندازه برای جبران در هنگام مونتاژ.
روش مونتاژ قابل تعویض: در طول مونتاژ، هر قسمت قالب بدون انتخاب، تعمیر، تنظیم، پس از مونتاژ می تواند دقت مونتاژ و الزامات فنی از پیش تعیین شده را برآورده کند، این روش مونتاژ را روش مونتاژ قابل تعویض می نامند. این روشی برای کنترل خطای ساخت قطعات برای اطمینان از صحت مونتاژ است. اصل بر این است که مجموع تلرانس های قطعات مربوطه کمتر یا مساوی خطای مونتاژ مجاز باشد.
